ks. Tadeusz Fedorowicz

Nagrobek

Kliknij obraz, by obejrzeć go w powiększeniu

Biogram

ks. Tadeusz Fedorowicz

Tadeusz Fedorowicz (ur. 4 lutego 1907 w Klebanówce na Podolu, zm. 26 czerwca 2002 w Laskach) – polski ksiądz katolicki, kierownik duchowy Zakładu dla Ociemniałych w Laskach, organizator Krajowego Duszpasterstwa Niewidomych. 

Był trzecim z dziewięciorga dzieci Aleksandra i Zofii z Kraińskich. Wychowany w atmosferze głęboko patriotycznej i religijnej. Dwoje jego młodszego rodzeństwa: siostra Olga i najmłodszy brat Aleksander wybrali również życie konsekrowane (siostra należała do zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi i przez wiele lat pracowała na misjach w Chinach, brat był księdzem i zmarł w opinii świętości).

Studiował na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie prawo, później teologię. Przyjaźnił się z członkami lwowskiego stowarzyszenia akademickiego Odrodzenie – Janem Szeptyckim, Stefanem Swieżawskim oraz o. Michałem Czartoryskim. W 1929 uzyskał tytuł magistra prawa. W latach 1930-1931 służył w Dywizjonie Artylerii Konnej Szkoły Podchorążych we Włodzimierzu Wołyńskim. Następnie podjął studia w seminarium duchownym we Lwowie i na Wydziale Teologii Uniwersytetu Jana Kazimierza (1931-1936). 28 czerwca 1936 przyjął święcenia kapłańskie, po czym był duszpasterzem w Tarnopolu i Lwowie. W chwili wybuchu wojny był wikarym w parafii św. Marii Magdaleny we Lwowie oraz dyrektorem Domu Ubogich Miasta Lwowa.

Podczas pierwszej okupacji sowieckiej Lwowa, w kwietniu 1940 został aresztowany przez NKWD i osadzony w więzieniu na Zamarstynowie. Wypuszczony, w czerwcu 1940, za zgodą arcybiskupa Bolesława Twardowskiego udał się dobrowolnie do Kazachstanu na zesłanie razem z Polakami wywożonymi z obszaru Małopolski Wschodniej [1]. Sprawował tam w ukryciu obowiązki duszpasterskie. Był w Armii Władysława Andersa, jednak wystąpił z niej, gdy okazało się, że nie wszyscy Polacy mogą opuścić Związek Radziecki. W 1943 został aresztowany przez NKWD i na kilka miesięcy osadzony w więzieniu w Semipałatyńsku. W 1944, jako kapelan sformowanej w Sumach 4. Dywizji armii Berlinga, wrócił do Polski. W listopadzie tego roku zwolniono go z wojska z powodów politycznych. Na zaproszenie ks. Władysława Korniłowicza podjął pracę w ośrodku dla ociemniałych w Laskach. W latach 1948-1950 pełnił także funkcję ojca duchownego seminarium lwowskiego w Kalwarii Zebrzydowskiej.

W czasie swej pracy z niewidomymi w Laskach stał się bardzo ważnym autorytetem duchowym dla wielu kręgów warszawskiej inteligencji. Wówczas w Laskach regularnie bywały takie osoby jak Tadeusz Mazowiecki, Stefan Swieżawski, Jerzy Zawieyski, Stanisław Stomma, Jerzy Turowicz, Bohdan Cywiński, Andrzej Wielowieyski i wielu innych. Tadeusz Fedorowicz organizował dla tych środowisk dni skupienia i rekolekcje, wspierał duchowo w działaniach opozycyjnych względem PRL. Był olbrzymim autorytetem dla warszawskiego KIKu, cenionym spowiednikiem ludzi młodych. Rozpoczął również prowadzenie trudnego w czasach PRL duszpasterstwa rodzin ziemiańskich i arystokratycznych. Podczas pontyfikatu Jana Pawła II był regularnym spowiednikiem papieża, z którym był zaprzyjaźniony jeszcze sprzed czasu pontyfikatu. 

Link do Wikipedii z biogramem ks. Tadeusza Fedorowicza, z którego zaczerpnięto niniejszą treść.

Odwiedż też serwis poświęcony ks. Tadeuszowi Fedorowiczowi.

Kliknij, by powrócić do poprzedniej strony

Copyright 2011 by www.cmentarzwlaskach.pl Wszystkie prawa zastrzeżone!

info@cmentarzwlaskach.pl